Kimileri "ortaoyunu"nu maskeli balo ile  karıştırıyor.
                Ortaoyunu güldür güldür, bu güldürmüyor...
  Maskeli balonun bir gizemi vardır, bu ise sadece çirkinlikleri
gizliyor.
              Kimileri maskelerin ardındaki gerçeği bilmiyor.

                    Kimileri ise bildiği halde susuyor.
                    Ya çıkar gereği... Ya da korkudan!
                Balo maskesiz olmalı ki, kimin kiminle dans
  ettiği bilinsin... Maskeler inmeli ki, o maskelerin ardındaki
suratları beğenmeyenler, aldatılmaktan kurtulsun!
                                     * * *
             Önce, bir romancımızın son kitabının 50 bin adet
     basıldığı yazıldı. Arkasından kısa sürede 100 binlik bir
satışın gerçekleştiği açıklandı.
              

                Derken, çıktığı günden beri ikinci cumhuriyetçi
        çizgisini korumaya özen gösteren Aktüel dergisi, romancıyı
               Türkiye'nin "bir numaralı aydını" ilan etti.
                    Bu romancımızın adı Orhan Pamuk'tu!
           Ben bu "Büyük" (!) yazarımızın bir romanını  okumayı
  denemiştim. Başladığım şeyi bitirme konusundaki tüm inatçılığıma
karşın, bitirememiştim.
              

                Ama "Kara Kitap" basında öylesine övüldü ki,
   ikinci bir deneye girişmekten kendimi alamadım. Ve o çabamda da,
daha yarıya gelmeden havlu atmak durumunda kaldım.
              Tahsin Yücel ve Emin Özdemir gibi, çok saydığım
    isimlerin bu yazarla ilgili oldukça ağır eleştirilerini
anımsadım.
            Ama beğenenlerin de "beğenme hakkı"na saygı duydum.
             Ta ki... Bir okurum "Kara Kitap"ta gizlenmiş bir
     bölüme dikkatimi çekinceye kadar... "Çocukluğunda kız kardeşi
ile tarlada karga kovalayan sapık bir padişah" gibi bir anlatım
vardı bu bölümde!
                                   * * *
            Prof. Çetin Yetkin yönetiminde, "Müdafaa-i  Hukuk"
      adlı çok değerli aylık bir dergi çıkıyor. İlginç bir
rastlantı olarak, derginin Aralık 1998 sayısında, Prof. Fahir İz'in bir
incelemesi yayımlandı:"O. Pamuk'taki Atatürk Anlayışı..."
  Meğer benim artık okumayı denemediğim   kitaplarında daha neler
varmış!
                            İşte birkaç örnek:
  "Sonra kasaba alanına dolanır. Atatürk  heykellerine sıçan
güvercinleri
                                ayıplar..."
  "Atatürk kendini içkiye vermiş meyhane  kalabalığına, cumhuriyeti
emanet
                 etmiş olmanın güveniyle gülümsüyordu..."
  "Atatürk'ün leblebi zevkinin ülkemiz için ne  büyük  felaket
olduğunu..."
     "Sonra bir cumhuriyet, Atatürk, damga pulu  havasına
girdiğimizi
                             hatırlıyoruz..."
               Sayın İz, 275 sayfalık bir kitapta, tam sekiz
yerde ve  " hiç gerekmediği halde" Atatürk'e sataşıldığını
saptamış. Şöyle
           diyor:"Bunlar kitaptan çıkarılsa hiçbir şey değişmez.
     Yalnız yazarın kimi ruhsal gereksinimleri tahmin edilmemiş
olur!"
Kim bilir, belki de Orhan Pamuk'un " en birinci   aydın" ilan
edilmesinde,
                 bu incelemenin de büyük katkısı olmuştur!
                                   * * *
     Ben, inandıklarını açıkça savunanlara hep saygı
duymuşumdur.... O
                       düşüncelere karşı olsam bile!
              Ama o yürekliliği gösteremeyip de bunu sinsice
   yapmaya çalışanlara... oraya buraya "bityeniği"
sokuşturanlara... hep
                          tiksinerek bakmışımdır.
  Bunu hep zayıf bir kişiliğin, zavallı bir ruh  halinin yansıması
olarak
                               görmüşümdür.
                        Oyun maskesiz oynanmalıdır!
Çirkinlikleri gizleyen maskelerin indirilmesini  de tüm  "gerçek
aydınlar"
                             görev saymalıdır!
  Ve de Pamuk adlı yazarı, isteyen okumalı, isteyen sevmelidir...
Ama ne
                olduğunu, kim olduğunu bilerek!.. Maskenin
                   arkasındaki  gerçek yüzü görerek!...