|

Herkese kucak dolusu sevgiler. Hepimiz için mükemmel bir yıl olmasını diliyorum. Hiç unutamayacağımız, tadı damağımızda kalacak güzel günler olsun. Tüm sevdiklerimiz ,dostlarımız yanıbaşımızda olsun. Biliyorum epeydir blogumu ihmal ettim. Ancak başka seçeneğim yoktu. Çalıştığım şirkette yıl sonu sendromu aralık ayının ortalarında başlar ve yeni sene ile işler rayına oturana kadar devam eder. Bu yoğunluğa evde beni bekleyen iki afacanıda eklersek benim için oldukça yorucu günlerdi ve henüz bitmedi. Bazen bu ölümlü dünyada bu kadar çok çabalamanın, hırpalanmanın ne önemi var diyorum kendi kendime. Gelelim kısaca yeni yıl ve bayram tatilimize. Bayram sabahı gözümü bu güzel çiçeklerle açtım. Güzel, keyifli bir kahvaltıdan sonra hem ecemin hemde emrenin hasta oluşları nedeni ile geç saatte çıkılan akraba ziyaretlerine akşamın erken saatlerinde son verdik. Bu sene ziyaretlerimiz birinci dereceden büyüklerimizeydi sadece. Yılbaşı akşamı için çok özel bir şeyler yapmadık açıkçası. Arife günü temizlik yapmak adına koltuk kaldırma sureti ile belime ciddi anlamda zarar vermiş bulunuyorum. Buna birde üst solunum yolu enfeksiyonumu eklersek durumun vehametini anlatmaya gerek kalmıyor sanırım. Bu kadar şeye rağmen yeni yıla hiç oturmadan, belim sakat ve burnum sümüklü şekilde ama civcivleri ile bir arada, eşine daha bir yakın, daha bir anne, daha bir kadın olarak girdiğim için mutluyum. Beş günde olsa bir mutfakta, bir çocukların peşinde, bir belimi tutarken, bir burnumu silerken yuvamda olmak güzeldi. 2006'yı sağlıkla geride bıraktığımız için şükrederken 2007 yılı için ilk dileğim sağlık ve mutluluktu. Herkesin gönlüne göre mutlu bir yıl diliyorum...
|