Evet demiştim, arada güzel şeyler kaçırmak istemiyorum diye :) Buda bunlardan biri. Bir gün önce sildiğim o pırıl pırıl camları pazar günü yalama usulü ile dünya haritasına çevirdi kereta :) Ne mutlu fotoğraflama şansım oldu. Yarın öbür gün torunlarım olduğunda babalarının bu resmine çok gülerler sanırım :) İki çocuk sahibi olmanın en güzel yanı onları bir arada oynarken, uyurken görmek. Şimdilerde ise ikili koltuğa birlikte uzanıp televizyon izlemeleri var ki umarım fotoğraflama şansım olur. Dün akşam ikisini yatırıp seslerin ve gülücüklerin ardı arkası kesilmeyince gidip baktım gizlice. Emrenin bebek karyolasına zorla sığmış yada sığmaya çalışan yada sığamayacağını anlamış :) ısrarla o küçücük alanda kuduran iki çocuktu gördüğüm. Benim çocuklarım. Canımdan, kanımdan. En nihayetinde kudurukluklar zırlamaya dönüşünce ikiside o küçücük yatakta uyuyakaldılar. Umarım hayat boyu hep birarada huzur ve mutluluk içinde olurlar.