|
büyür bedenim, içimde direnen çocuk,
bir ruh sarsıntısı içinde silkelenirim.
gözlerim susar dudaklarım titrer her akşam
yıkılıverir ellerimde tuttuğum dünyalarım, inlerim.
kırlangıçlar geçer başım üzerinden çabuk çabuk
sağı solu sallanır yürüdüğüm yolların ve toprak hırçınlaşır.
geri adım atmalar yasaklanmıştır bana, debelenirim.
büyür bedenim, içimde istemeyen bir çocuk,
içimde istenmeyen bir çocuk.
çocuksu hayallerimin peşinde koşarım karanlıklarda
çocuksu hayaller peşinde koştum karanlıklarla.
karanlık cümlelerle atarım duygusal kirliliğimi.
bakmayın çirkinliğine ruhumun,
ben yetenekliyim, sevebilirim.
yaprak yaprak dökülür ömrümün tüm günleri
güz yağmurları ile şakaklarım ıslanır
bir edebi saçmalık ile yazarım satırları
bir dramın içinde yaşarım satırları
oysa beni sadece ölüler kıskanır.
vurulmuş şafak güneşi
yoğun ve zifiri gün doğacak
dolacak kalplere bir ölüm telaşı
tüm saatler tek noktada duracak.
büyür içimde bir çocuk hüznü
bir yalnızlık senfonisi bestelerim
tenden yoksun bir sevda hayaliyle
her gün aynı anı beklerim.
içimde birikmiş çocuk yüzlü acım var
kaçsam tüm insanlardan
beni boş dağlar boğar.
yardımına muhtacım dilsiz bir dilencinin
sığınacak bir gönül,
sükût ile beklerim...
02.07.2008
saat: 19.10
yazan: doğan telkesen | 
