akşam oluyor,
serin bir rüzgar sarıyor bedenimi
bir kaç güvercin kalmış
köşede bir yaşlı kedi.
ben tek başıma
bir bank
bir gazete eskisi
ve bolca
senden anılar.

akşam oluyor,
üşüdüğüm alnımdan belli
kızaran yüzüm mü
yoksa
yüreğim mi?

sevgiyi katık yapıp
sensizliği
atıştırıyorum
ben üşüyorum
ey sevgili!

akşam oluyor,
gözlerim arıyor
ellerim soruyor seni
titriyorum
eski bir gazete sarıyor artık bedenimi.
...
sen yoksun ki!?

----------------------------------------------

anladım

önce kendime kızdım sonra yıldıza
altın saçlı ama ruhsuz o kıza
sonra bir ağıt yaktım en acılısından
uyandırdım Ay'ı dün uykusundan
yanlış adresler verdim postacı amcaya
sanmam artık kimse gelmez beni sormaya
geri geri yürüdüm dün gece sessiz
mehtap bir güzeldi ki, eşşiz
önce kendime kızdım sonra arsıza
gönlümü habersiz çalan hırsıza
hem kızdım hem sevindim gizlice
artık anladım iyice...???

yazan: doğan telkesen

NEDEN DİNLEMEDİM Kİ SENİ
NEDİR ÇEKTİĞİM ÇİLE
DEMİŞTİN OYSA  BANA
"BİR DAHA SEVME!" DİYE.
 
VURAMADIM KALBİMİN
KAPISINA BİR KİLİT
YAPAMADIM, GEÇEMEDİM
KARŞISINA DİKİLİP.
 
NEDEN DİNLEMEDİM Kİ SENİ
NEDEN BU TEREDDÜTLER
İÇİMDE AĞLAYAN "BEN"
DIŞIMDA GÜLEN GÖZLER.
 
VURAMADIM KALBİMİN
KAPISINA BİR KİLİT
HEM SEVİP, HEM DE PİŞMAN
KABUĞUMA ÇEKİLİP.

yazan: doğan telkesen

Söküp atmak isterdim kalbimi...
 
Özgürlüğümü aldın sen.
Ben ki, kimseye ama hiç kimseye bağlamamıştım kalbimi, bağlanmamıştım hiç kimseye sana bağlandığım kadar.
Ama sen teslim aldın veya ben sana teslim ettim kalbimi. Yaşanacaklardan habersiz, olacaklardan umarsızdım.
Sahi senin sözlüğünde ne ad verilir çekilen ızdıraplara?
Ama gel gör ki, kendini kaybetmekte olan bir sara hastası gibi, ben de hakimiyetimi kaybettim.
Sana esir, sana râm oldum. Ve sen beni tükettin.
Ey kalbim!
Sen beni mahvettin.
Söküp atmak istedim seni... beceremedim.
ne sevmeyi, ne sevilmeyi...
ne kavuşmayı, ne de terk etmeyi beceremedim.
ham hayaller içinde idim bir dönem, kendime geldim.

yazan: doğan telkesen