bazen sebebini bilmediğim bi ağırlık düşer yüreğime. sebebipsiz ayrılmamıza halla ve halla yıllardır bi yanıt bulamadım belki sen şimdi başka kollarda ama ben senin derdin de :( . yalnızlık o kadar kötüki, yalnızlık o kadar hüzün vericiki anlatılmaz anlatılmaz ancak yaşamak gerek... her an sanki yanıma geleceksin gibi oluyor yüreğim bazen.. ama sadece hayallerde .:( . dokunuşlarını, öpüşünü , kokunu çook özledim çook ..alışkanlık ne kötü bişeymiş anlıyorum artık. önemli olan sevmek değil alışkanlıklardır onları asla ama asla değiştiremezsin benim de deiştiremediğim gibi... öyle yada böyle hayat boyu seni hatırlayacağim. belki yine bi yerde , olur yaa kader birleştirir seni bi daha görmek dokunmak tek dileğim ....