8.21.2007 - UNUTAMAYIŞ

Gözlerimdeki bu hüzünlü ve karanlık bakış
güz mevsiminin son günlerinden kalma
İçine gizlenen yorgun yağmurlarıyla
grinin bütün tonlarındaydı bulutlar
Ve kim bilir kaçıncı kez aynı yollarda
göç ortasındaydı kuşlar
Ve ben böyle dalıp ufuklara, gözlerini düşünürken
ayrılık acısı saplanır yüreğime
Sen unutulmuş bir tebessüm kadar uzaktasın
Sessiz ve yürek üşüten bir soğuklukla başlayan
geceye benziyordu ayrılık
Unutuşlarsa aniden ya da hiçbir zaman
Rüzgarda uçuşan saçların değerken yüzüme
ve sesin gelirken bu kadar yakın
Yeni sürülmüş tarlaya atılan tohumların çatlaması gibi
ilk yağmurda yeniden canlanıyor unutamayışım
Sen rüzgarların önünde bir buluttasın
Bu iskeleye ne zaman gelsem
yanımdasın gibi sana sarılır, kokunu çekerim içime
Uzatırken elimi dalgaların şahlanan atlara benzeyen köpüklerine
her defasında aynı vedayı yaşarım yeni baştan
her defasında aynı kırılgan yalnızlık
'gittiğim yer, tam senin olduğun yerdir'
Sen dalgalar üstünde pupa yelken bir kayıktasın
Umut
'umut, daldaki son yaprak'